به بهبودى او نيست ، جايز است ، همچنان كه نيابت كردن از صغير جايز است . مسألهء 176 ) اگر شخصى ، عاقل و مستطيع بوده و حجّ بجا نياورده و سپس ديوانه شده و فوت كرده است ، چنانچه مالى از خود بجا گذاشته باشد بايد از مال او برايش نايب بگيرند تا از طرف او حجّ بجا آورد . مسألهء 177 ) كسى كه سال اوّل استطاعت اوست ، اگر پس از احرام بستن و قبل از اتمام اعمال ديوانه شود ، لازم نيست براى او نايب بگيرند و اگر عاقل شد حكم اشخاص محرم ديگر را دارد . مسألهء 178 ) همجنس بودن نايب و منوب‌عنه شرط نيست ؛ بنابراين زن مىتواند نايب مرد و مرد مىتواند نايب زن شود . مسألهء 179 ) صَرُوره يعنى كسى كه تا كنون حجّ بجا نياورده اگر مستطيع نباشد در صورتى كه انسان در انجام اعمال به او اطمينان داشته باشد مىتواند نايب ديگرى شود . مسألهء 180 ) حجّ استحبابى ، عمرهء مفردهء استحبابى و طواف مستحبّ را مىتوان به نيابت از چند نفر انجام داد ؛ ولى حجّ ، عمره و طواف واجب تنها به نيابت از يك نفر صحيح است . مسألهء 181 ) جايز است انسان به نيابت از حضرت ولى عصر « عج » حجّ بجا آورد .